امروز Friday 4 September 2026

انقلاب سبز در صنعت برق ایران؛ از رشد ۴۲۰۰ مگاواتی در دولت چهاردهم تا هدف ۳۰ هزار مگاواتی

در حالی که دولت چهاردهم با عبور از چالش‌های تحریم و جنگ، توانسته است ظرفیت نیروگاه‌های تجدیدپذیر کشور را بیش از ۴۲۰۰ مگاوات افزایش دهد، برنامه‌ریزی‌های جدید برای رسیدن به ظرفیت ۳۰ هزار مگاوات و جایگزینی سوخت‌های فسیلی آغاز شده است.
کد خبر: 3982
زمان انتشار: 1 آگوست 2026 - 09:04 ق.ظ

به گزارش پایگاه خبری تکوین،با تکیه بر ظرفیت‌های اقلیمی و پتانسیل‌های بالای ایران، حوزه انرژی‌های تجدیدپذیر به یکی از ارکان اصلی سیاست‌های انرژی دولت چهاردهم تبدیل شده است. جزئیات این تحول در صنعت برق به شرح زیر است:

  • رکورد پیشرفت در شرایط بحرانی: برخلاف دوره دولت سیزدهم که در طول سه سال تنها ۴۰۰ مگاوات به ظرفیت تجدیدپذیر افزوده شد، دولت چهاردهم موفق شده است در کمتر از دو سال، بیش از ۴۲۰۰ مگاوات به ظرفیت نصب‌شده اضافه کند. این رشد در شرایطی رخ داده که کشور با چالش‌های جدی جنگ، تحریم و محدودیت‌های حمل‌ونقل دست‌به‌گریبان بوده است.
  • نقشه راه ۳۰ هزار مگاواتی: معاون وزیر نیرو، محسن طرزطلب، از برنامه بلندمدت دولت برای دستیابی به ظرفیت ۳۰ هزار مگاوات خبر داد. این برنامه شامل:
  1. احداث ۲۵ هزار مگاوات نیروگاه خورشیدی.
  2. احداث ۵ هزار مگاوات نیروگاه بادی (که بخشی از آن در مناطق شرقی کشور آغاز شده است).
  • محدودیت‌های شبکه و ظرفیت انتقال: کارشناسان اعلام کرده‌اند که شبکه برق کشور توان انتقال تا ۱۰ هزار مگاوات انرژی تجدیدپذیر را بدون مشکل جدی دارد. برای انتقال ۱۰ تا ۲۰ هزار مگاوات، نیاز به توسعه زیرساخت‌هایی با هزینه مدیریت‌پذیر است، اما تولید و انتقال بیش از ۲۰ هزار مگاوات مستلزم سرمایه‌گذاری بسیار سنگین در زیرساخت‌های شبکه خواهد بود.
  • تجدیدپذیر؛ ارزان‌تر از سوخت‌های فسیلی: برخلاف تصور عمومی، انرژی‌های تجدیدپذیر اقتصادی‌ترین روش تولید برق هستند. هزینه تولید برق فسیلی (با احتساب هزینه‌های پنهان مثل مصرف آب و آلودگی) بین ۸ تا ۱۱ سنت است، در حالی که هزینه انرژی‌های تجدیدپذیر تنها ۴ تا ۵ سنت در هر کیلووات ساعت برآورد می‌شود.
  • راهکار نوآورانه برای جایگزینی نفت: در شرایط محدودیت صادرات نفت به دلیل تحریم‌ها، یک پیشنهاد راهبردی مطرح شده است: شرکت‌های فعال در حوزه تجدیدپذیر می‌توانند در ازای تولید برق و دریافت نقد، نفت و فرآورده‌های نفتی دریافت کنند. این سازوکار می‌تواند هم مشکل نقدینگی شرکت‌ها را حل کند و هم به مدیریت منابع نفتی کمک نماید.
اشتراک گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *