گمانه‌زنی درباره جانشینی اینفانتینو در سازمان ملل؛ آیا ترامپ به دنبال مهره‌ای ورزشی در قلب دیپلماسی است؟

به گزارش پایگاه خبری تکوین، به نظر می‌رسد نزدیکی سیاسی ترامپ و اینفانتینو بیش از هر چیز در بستر رویدادهای ورزشی شکل گرفته است. اعطای اولین «جایزه صلح فیفا» به دونالد ترامپ در دسامبر گذشته توسط اینفانتینو، نقطه عطفی در روابط این دو شخصیت محسوب می‌شود. حامیان این ایده در تیم ترامپ معتقدند که رئیس فیفا به دلیل مدیریت یک نهاد جهانی با میلیون‌ها مخاطب، از «توانایی ویژه‌ای برای گرد هم آوردن مردم» برخوردار است و در سطح بین‌المللی «مورد احترام» است.

بحران مشروعیت فیفا و تردید در استقلال

در مقابل، مخالفان این طرح به شدت به عملکرد فیفا نقد دارند. منتقدان معتقدند که اینفانتینو، برخلاف شعارهای خود مبنی بر «استقلال فیفا»، با برخی تصمیمات داوری یا سیاسی (از جمله در ارتباط با تیم‌های ملی خاص)، عملاً استقلال و بی‌طرفی این سازمان را زیر سوال برده است. این موضوع باعث شده است که برخی اعضای فیفا نسبت به مدیریت وی بی‌اعتماد شوند؛ رویکردی که اگر به صحن سازمان ملل منتقل شود، می‌تواند چالشی جدی برای مشروعیت دیپلماتیک دبیرکل آینده باشد.

موانع مسیر و رقبای احتمالی

رسیدن به صندلی دبیرکلی سازمان ملل فرآیندی پیچیده است. اینفانتینو برای تصدی این پست باید:

1. حمایت اکثریت ۱۵ عضو شورای امنیت را جلب کند (جایی که حق وتوی اعضای دائم نقش تعیین‌کننده‌ای دارد).
2. تأیید نهایی مجمع عمومی سازمان ملل را به دست آورد.

در حالی که گوترش در پایان دسامبر صندلی خود را ترک می‌کند، نامزدهای رقیب در این مسیر عبارتند از:

• میشل باشله: رئیس‌جمهور سابق شیلی که سابقه دیپلماتیک بالایی دارد اما احتمالاً با مخالفت ضمنی واشینگتن مواجه خواهد شد.
• رافائل گروسی: مدیرکل کنونی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی که به دلیل تجربه در مسائل پیچیده هسته‌ای، چهره‌ای شناخته‌شده در راهروهای سازمان ملل است.